ΕΙΣΑΙ ΜΠΑΜΠΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ

dad cryingΓεια σας και συγχαρητήρια για τη σελίδα σας και για την πολύ αξιόλογη προσπάθεια που κάνετε. Σας στέλλω την επιστολή αυτή για να μοιραστώ μαζί σας τη δική μου ιστορία.

Πριν 5 χρόνια είχα γνωρίσει μια κοπέλα και κάναμε δεσμό. Δε λάβαμε τις κατάλληλες προφυλάξεις και έμεινε έγκυος. Η ίδια πανικοβλήθηκε επειδή δεν είχαμε επισημοποιήσει τη σχέση μας και όπως μου έλεγε, δεν ήταν έτοιμη να κάνει το επιπλέον βήμα μαζί μου.

Μου είπε πως ήθελε να κάνει έκτρωση. Εγώ όμως διαφωνούσα με αυτό. Ήθελα εκείνο το παιδί. Από τη στιγμή που μου είπε πως ήταν έγκυος το παιδί μου, ένιωσα φοβερή χαρά μέσα μου που θα γινόμουν μπαμπάς. Ήθελα πολύ να γίνω μπαμπάς και ένιωθα έτοιμος να αναλάβω τα καθήκοντά μου ως γονιός.

Δεν έλαβε καν υπόψη τη δική μου γνώμη και έριξε το παιδί. Έκανε την έκτρωση χωρίς να το ξέρω και μου το ανακοίνωσε αργότερα. Ένιωσα φοβερή λύπη, απογοήτευση, θυμό. Εννοείται ότι χωρίσαμε. Μετά από αυτό δεν ήθελα να είμαι μαζί της ό,τι και να μου έλεγε. Δεν ήθελα να την ξαναδώ. Δεν είπα πουθενά ό,τι συνέβηκε. Δε βρίσκω νόημα στο να το πω κάπου άλλωστε. Ό,τι κακό ήταν να γίνει, έγινε. Το μωρό μου πέθανε.

Για μένα ο μπαμπάς ξεκινά να είναι μπαμπάς από τη στιγμή της σύλληψης. Πρέπει να έχουμε κι εμείς λόγο στο αν θα γίνει ή όχι μια έκτρωση. Κατ’ ακρίβειαν δεν πρέπει να γίνεται έκτρωση ποτέ, εκτός αν με τη συνέχιση της εγκυμοσύνης μπαίνει σε μεγάλο κίνδυνο η ζωή της μάνας. Δεν είχε δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο σε ένα παιδί, στο παιδί μας.

Από τη μια κάποτε αισθάνομαι τυχερός που δε γεννήθηκε το παιδί, επειδή όπως αποδείχτηκε η γυναίκα αυτή δε μου άξιζε. Οπότε αν προχωρούσα μαζί της θα καταλήγαμε αργά ή γρήγορα στο χωρισμό και θα είμασταν κι εμείς και το παιδί, αν γεννιόταν, δυστυχισμένοι. Από την άλλη δεν μπορώ να ξεχάσω πως τώρα θα ήμουν μπαμπάς ενός παιδιού. Τώρα είμαι ελεύθερος. Φοβάμαι να προχωρήσω και να εμπιστευτώ κάποιαν μετά από αυτό που μου συνέβηκε. Βλέπω γονείς με τα παιδιά τους και σκέφτομαι τι έχω στερηθεί. Σκέφτομαι ότι ήμουν με μια ελεεινή δολοφόνο.

Μακάρι η ιστορία μου να ευαισθητοποιήσει εκείνους που πρέπει και να γίνει κάτι που να αποτρέπει τις εκτρώσεις.

Ευχαριστώ

Πάρης