Πώς είναι να είσαι μπαμπάς χωρίς παιδί;

Φίλε μου γεια σου. Χαιρετώ και όποιον ή όποιαν θα διαβάσει αυτό το κείμενο, μέσα από το οποίο λέω τη δική μου ιστορία. Βάλε την ιστορία μου στη σελίδα σου χωρίς να βάλεις το όνομά μου, ακριβώς όπ123894-122455ως τη γράφω.

Είμαι χωρισμένος μπαμπάς. Στην πραγματικότητα είμαι μπαμπάς χωρίς παιδί, επειδή έχω αποξενωθεί πλήρως από το παιδί μου. Θα φτάσω όμως σε αυτό πιο μετά.

Μετά το χωρισμό μου, που δεν ήταν και ο καλύτερος, η πρώην μου δε με άφηνε να βλέπω το παιδί μας. Λέω το παιδί “μας” επειδή για μένα πάντα το παιδί αυτό είναι και δικό μου και δικό της. Εκείνη όμως δε σεβάστηκε το δικαίωμά μου να είμαι γονιός για το παιδί μας. Αναγκάστηκα να τρέχω στα δικαστήρια πρώτα για να έχω επικοινωνία με το παιδί, μετά στην αστυνομία, στο Γραφείο Ευημερίας, στα δικαστήρια ξανά, επειδή έκανε παρακοή διαταγμάτων… Δε γινόταν τίποτα.

Πολλές φορές προσπαθούσε με πλάγιο τρόπο να κάνει το παιδί να μη θέλει να έρθει μαζί μου. Του έλεγε άσχημα λόγια για μένα, το απειλούσε να μη δεχτεί να έρθει για να μην το τιμωρήσει, το καλόπιανε να μην έρθει μαζί μου για να του πάρει δώρα, έταζε στο μωρό πράγματα που της άρεσαν αν δεχόταν να μην έρθει μαζί μου… Τα κατάφερε στο τέλος να την αποξενώσει από εμένα.

Η διατροφή όμως που ζητούσε ήταν διατροφή. Προσπαθούσα όσο μπορούσα να τη δίνω. Κάποιες φορές που δεν μπορούσα να τη δώσω έστειλε την αστυνομία και απειλούσαν να με κλείσουν μέσα. Πώς γίνεται τώρα για παρεμπόδιση επικοινωνίας να μην τιμωρείται κάποιος αλλά για τη διατροφή να τιμωρείται;

Τέλοσπαντων, έκανα αρκετό καιρό σε αυτή την κατάσταση και μου δημιουργήθηκαν ψυχολογικά προβλήματα. Από τη μια δεν έβλεπα την κόρη μου, από την άλλη είχα και πολλά οικονομικά προβλήματα. Το γύρισα στο ποτό σε μια προσπάθεια να ξεφύγω. Δεν ξέφυγα. Απλά έγινα αλκοολικός. Είχα προβλήματα με τη δουλειά μου, είχα οικονομικά προβλήματα γενικά, δεν έβλεπα την κόρη μου …

Μέσα στα προβλήματά μου, γνώρισα και μια νέα γυναίκα, που δυστυχώς με έβλεπε μέρα με τη μέρα να καταρρέω. Ευτυχώς όμως που ήταν εκεί κι εκείνη και ένας φίλος μου. Μια μέρα είχα φτάσει σε σημείο να κάνω απόπειρα αυτοκτονίας μέσα στην απελπισία μου και εκείνοι με έσωσαν.

Ο φίλος μου, χωρισμένος κι εκείνος και αντιμετωπίζοντας πολλά προβλήματα από την πρώην του, με βοήθησε. Είναι ένας πολύ δυνατός άνθρωπος και του οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα έκανε για μένα. Με βοήθησε να σταθώ ξανά στα πόδια μου και με έκανε να καταλάβω πως ακόμα κι αν έχω αποξενωθεί από το παιδί μου, θα έρθει κάποτε μια μέρα που το παιδί μου θα με αναζητήσει. Και το καλύτερο που έχω να κάνω μέχρι τη στιγμή εκείνη, είναι να συνεχίσω τη ζωή μου όσο μπορώ καλύτερα και δυνατότερα. Αυτό θα είναι το καλύτερο μήνυμα που θα μπορώ να δώσω στο παιδί μου, όταν με ξαναδεί.

Αυτή ήταν η ιστορία μου. Αυτό μπορεί να γίνει όταν είσαι μπαμπάς χωρίς παιδί, όπως εγώ. Όσοι είναι στην ίδια θέση με εμένα, ας σταθούν στα πόδια τους, όπως με βοήθησαν κι εμένα να σταθώ. Όσοι τώρα φέρνουν εμένα και άλλους μπαμπάδες σε τέτοιο σημείο, ας κάτσουν να σκεφτούν το κακό που προκαλούν και πόσο βρωμίζουν την κοινωνία οι πράξεις τους, ή οι “νόμοι” τους. Εύχομαι να ακουστεί η ιστορία μου από όλους και να μην περάσει ποτέ ξανά κάποιος αυτό που περνώ. Όσο για σένα φίλε, σε ευχαριστώ!

Γ.