Έναρξη διαλόγου ανάμεσα σε Cyprus Fatherhood Initiative και Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού

Στις 18-08-15 έγινε συνάντηση σε θετικό κλίμα ανάμεσα σε αντιπροσωπείες του Cyprus Fatherhood Initiative και του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού. Στη συνάντηση ο σύνδεσμός μας έθεσε τα ακόλουθα αιτήματα προς το εν λόγω υπουργείο:

1) Προώθηση μεypp διάφορους τρόπους και μέσα από το σχολικό μας σύστημα της ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανόμενου του γονικού τους ρόλου. Ένα μικρό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, αποτελεί ο ορισμός του εορτασμού της Μέρας του Πατέρα κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, έτσι ώστε να εορτάζεται παράλληλα με τη Μέρα της Μητέρας. Σε μετέπειτα στάδιο το Cyprus Fatherhood Initiative, συνεχίζοντας το διάλογο και τη συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας θα προτείνει τη διοργάνωση πρότζεκτ / δραστηριοτήτων που να προωθούν την ιδέα της γονικής ισότητας ή/και θα προωθήσει εκπαιδευτικό υλικό βασισμένο στη φιλοσοφία αυτή.

2) Επανεξέταση του εκπαιδευτικού υλικού ή του τρόπου προσέγγισής του από τους εκπαιδευτικούς, υπό το πρίσμα της ισοτιμίας ανάμεσα στα δύο φύλα σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανόμενου και του γονικού ρόλου.

3) Ζητήθηκε η βοήθεια / συνδρομή του Υπουργείου Παιδείας στην ενεργό και θετική εμπλοκή των γονιών στις ζωές των παιδιών τους με μια σειρά τρόπων.

α) Ενδυνάμωση του ρόλου της Παγκύπριας Σχολής Γονέων και συνεργασία μεταξύ αυτής, του Υπουργείου Παιδείας, του Cyprus Fatherhood Initiative και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων, έτσι ώστε να προσφέρονται σεμινάρια σχετικά με την ανατροφή των παιδιών τόσο σε ζευγάρια που προτίθενται να παντρευτούν (με σκοπό την ενδυνάμωση του γονικού ρόλου και των δύο φύλων αλλά και του θεσμού του γάμου), όσο και σε ζευγάρια που χωρίζουν (με σκοπό τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων από ένα διαζύγιο για τα παιδιά).

β) Η συνήθης πρακτική που ακολουθείται από τα σχολεία όλων των βαθμίδων, είναι να ενημερώνονται οι γονείς / κηδεμόνες των παιδιών για διάφορες ενδοσχολικές εκδηλώσεις, μέσω γραπτών ανακοινώσεων που αποστέλλονται στο σπίτι μέσω των παιδιών. Αυτό είναι αποτελεσματικό ως ένα βαθμό. Στις περιπτώσεις όμως όπου τα παιδιά προέρχονται από διαζευγμένους ή σε διάσταση γονείς, εναπόκειται στην καλή θέληση του γονιού που λαμβάνει την ανακοίνωση (συνήθως αυτός/η που έχει τη φύλαξη του παιδιού) για να ενημερώσει και τον άλλο γονιό του παιδιού για τις ενδοσχολικές αυτές εκδηλώσεις. Σε αρκετές περιπτώσεις αυτό πράγματι συμβαίνει, όμως υπάρχουν και οι περιπτώσεις εκείνες στις οποίες συστηματικά ο γονιός που δεν έχει τη φύλαξη στερείται κάθε ενημέρωσης αυτού του είδους. Έγινε λοιπόν εισήγηση όπως στις περιπτώσεις διαζευγμένων ή εν διαστάσει γονιών, να λαμβάνεται πρόνοια από τα σχολεία ώστε να ενημερώνεται και ο γονιός / κηδεμόνας ενός παιδιού που δεν έχει τη φύλαξη του παιδιού για διάφορες εκδηλώσεις, απευθείας από το ίδιο το σχολείο, με όποιο τρόπο κριθεί ως πιο πρακτικός για την περίσταση.
γ) Παρόμοια πολιτική θεωρούμε πως πρέπει να ακολουθηθεί και για το θέμα των αποστολών δελτίων προόδου στο σπίτι. Έγινε εισήγηση δηλαδή να ληφθεί πρόνοια έτσι ώστε ο γονιός / κηδεμόνας που δεν έχει τη φύλαξη, επίσης να είναι σε θέση να ενημερωθεί / να λάβει απευθείας από το σχολείο, δελτίο προόδου για το παιδί του.
δ) Επισημάνθηκε ότ θα αποτελούσε καλή πρακτική εκ μέρους μιας σχολικής κοινότητας, αν λαμβανόταν πρόνοια να ενημερώνεται από το σχολείο και ο γονιός / κηδεμόνας που δεν έχει τη φύλαξη του παιδιού και για άλλα περιστατικά τα οποία κρίνονται ως σοβαρά  λ.χ. σοβαρός τραυματισμός του παιδιού ή αδικαιολόγητες / συχνές απουσίες του παιδιού από το σχολείο ή παραβατική συμπεριφορά του παιδιού, πλημμελής πρόοδος κλπ
ε) Τονίστηκε πως σε περιπτώσεις όπου δύο διαζευγμένοι ή εν διαστάσει γονείς έχουν από κοινού κηδεμονία του παιδιού τους, ανεξάρτητα από το ποιος γονιός έχει τη φύλαξη του παιδιού, πρέπει να διασφαλίζεται από τις σχολικές μονάδες η ενεργός εμπλοκή αλλά και το δικαίωμα πρόσβασης και των δύο γονιών σε πληροφορίες σχετικά με την εκπαίδευση του παιδιού, τη λειτουργία / δραστηριότητες της σχολικής μονάδας, την πρόοδο του παιδιού και να διασφαλίζεται το δικαίωμα όπως οι αποφάσεις που αφορούν την εκπαίδευση του παιδιού να λαμβάνονται από κοινού από τους δύο γονείς.

4) Επισημάνθηκε τέλος το ζήτημα της γονικής αποξένωσης και πως τα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι, οι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν πάνω στο ζήτημα αυτό και να γίνεται αναγνώριση / παρέμβαση όπου αυτό είναι δυνατό και εκ μέρους της σχολικής μονάδας πάνω σε τέτοιες περιπτώσεις, αναγνωρίζοντας πως η γονική αποξένωση είναι μια μορφή ψυχολογικής κακοποίησης / βίας εντός της οικογένειας.