Η κουλτούρα της ισοτιμίας των δύο φύλων …

Θα ήθελα να ζήσω σε ένα κόσμο όπου ένας χωρισμένος πατέρας δεν αντιμετωπίζεται ως “ένοχος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου”. Σ’ ένα κόσμο όπου όλοι πράγματι είναι “αθώοι μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου”. Σ’ ένα κόσμο όπου οι ψευδοκατηγορίες δε θα γίνονται τόσο εύκολα πιστευτές αλλά θα τυγχάνουν ενδελεχούς εξέτασης. Σ’ ένα κόσμο που θα είναι όχι μόνο εναντίον “της βίας κατά των γυναικών”, αλλά εναντίον “της βίας κατά όλων”. Σ’ ένα κόσμο όπου η σεξουαλική κακοποίηση, όπως και κάθε μορφής κακοποίηση, θα θεωρείται ως έγκλημα το οποίο μπορεί να γίνει και από τα δύο φύλα, όχι μόνο από το ένα. Σ’ ένα κόσμο όπου δε θα βλέπουν μια χωρισμένη γυναίκα με παιδί και θα λένε για τον πρώην της “έφυγε και τους άφησε”, αλλά θα λένε “χώρισαν”. Επειδή σε μια σχέση, σε ένα γάμο και ο ένας μπορεί να “φύγει” και ο άλλος … Και ο ένας μπορεί να είναι άπιστος και ο άλλος … Και ο άντρας αλλά και η γυναίκα μπορούν να μην είναι σωστοί σύζυγοι …

 

Θα ήθελα σε περιπτώσεις χωρισμού δύο γονιών, η φύλαξη των παιδιών, αν και οι δύο δηλώσουν πως είναι ικανοί για κάτι τέτοιο, να δίνεται και στους δύο μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και όχι μόνο στη μάνα. Θα ήθελα να ληφθούν μέτρα ώστε τα παιδιά από χωρισμένους γονείς, να μπορούν να απολαμβάνουν την αγάπη και να αγαπούν τα ίδια και τους δύο τους γονείς, όπως και όλους τους συγγενείς τους. Θα ήθελα να δω όλους τους χωρισμένους γονείς, άντρες και γυναίκες, να ζητούν ή να επιδιώκουν από κοινού φύλαξη, σεβόμενοι τα δικαιώματα των παιδιών τους. Θα ήθελα να δω γονείς που έκαναν λάθη με τα παιδιά τους, να προσπαθούν να βελτιώσουν τους εαυτούς τους. Θα ήθελα να δω χωρισμένους γονείς που να παλεύουν ώστε το παιδί τους να έχει όσο το δυνατό καλύτερη σχέση και με τους δύο του γονείς. Θα ήθελα να δω γονείς να διδάσκουν την αγάπη, την αποδοχή, τη συγχώρεση, την ειλικρίνεια, την αυτοκριτική και αυτοβελτίωση, όντας οι ίδιοι πρότυπα προς μίμηση για τα παιδιά τους …

 

Θα ήθελα να ζήσω σε ένα κόσμο όπου να θεωρείται φυσιολογικό και απαραίτητο και για τις μαμάδες και για τους μπαμπάδες να φροντίζουν τα παιδιά τους. Να θεωρούνται και οι δύο “γονείς” και όχι οι μπαμπάδες να αντιμετωπίζονται ως γονείς δεύτερης κατηγορίας. Σ’ ένα κόσμο όπου ο μπαμπάς δεν είναι “ο αντικαταστάτης” της μαμάς, αλλά “ισότιμος γονιός” με τη μαμά. Σ’ ένα κόσμο όπου “η μαμά είναι μόνο μία” αλλά και “ο μπαμπάς είναι μόνο ένας”. Σ’ ένα κόσμο όπου και οι μαμάδες και οι μπαμπάδες, να συμπεριφέρονται ως “ισότιμοι γονείς”, επειδή έτσι θα έχουν μάθει μέσα από τα βιώματά τους, επειδή έτσι θα προστάζει η κουλτούρα πραγματικής ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα, που οφείλουμε να δημιουργήσουμε…

Gender_orange_1

Ποια είναι αυτά τα βιώματα; Ποια είναι αυτή η κουλτούρα; Θα ήθελα να δω παντρεμένους γονείς να ασχολούνται εξίσου με τα παιδιά τους … Παιδιά να επωφελούνται της ενεργού και θετικής ανάμιξης και των δύο γονιών στις ζωές τους … Θα ήθελα να δω σχολεία να γιορτάζουν τη μέρα της μητέρας, αλλά και τη μέρα του πατέρα. Θα ήθελα να δω εκπαιδευτικούς να παρουσιάζουν στα παιδιά και τη μαμά και τον μπαμπά ως ισότιμους γονείς που φροντίζουν τα παιδιά τους. Θα ήθελα να δω παιδικά ή σχολικά βιβλία στα οποία να εικονίζεται ο μπαμπάς να κρατάει το παιδικό καροτσάκι, να μαγειρεύει, ή να ταΐζει το μωρό και όχι μόνο η μαμά… Θα ήθελα να δω εικόνες από μπαμπάδες να ξενυκτούν πάνω από το κρεβάτι του άρρωστου παιδιού τους, και όχι μόνο μαμάδες, επειδή συμβαίνει κι αυτό … Θα ήθελα να δω διαφημίσεις παιδικών τροφών στις οποίες και ο μπαμπάς να ταΐζει το παιδί. Θα ήθελα να δω διαφημίσεις για πάνες στις οποίες και ο μπαμπάς να αλλάζει την πάνα. Θα ήθελα να δω διαφημίσεις για παιδικά αφρόλουτρα στις οποίες ο μπαμπάς να λούζει το παιδί … Θα ήθελα να δω παιδιάτρους που να αναζητούν και τον πατέρα σε κάθε επίσκεψη του παιδιού, όχι μόνο τη μάνα. Θα ήθελα να δω γυναικολόγους που να ενθαρρύνουν τον πατέρα να βρίσκεται στην αίθουσα του τοκετού και όχι να το απαγορεύουν… Θα ήθελα να δω ταμπέλες στις οποίες και οι δύο γονείς να κρατάνε, ή να αλλάζουν την πάνα ενός παιδιού και όχι μόνο η μαμά. Θα ήθελα η λέξη “μονογονιός” να χρησιμοποιείται μόνο για εκείνους/ες που έχει πεθάνει ο/η σύζυγός τους και μεγαλώνουν μόνοι/ες τα παιδιά τους, ή για εκείνους/ες που πράγματι ο/η πρώην σύζυγος τους/τις έχει εγκαταλείψει χωρίς να ενδιαφέρεται για τα παιδιά. Θα ήθελα να δω μπαμπάδες να φιλάνε την κοιλιά της εγκύου γυναίκας τους, να τη χαϊδεύουν, να μιλάνε και να τραγουδάνε στο έμβρυο και κάτι τέτοιο να θεωρείται φυσιολογικό και όχι τρέλα…

Τι θα ήθελα να δω επιπλέον; Θα ήθελα να δω άντρες να δουλεύουν σε νηπιαγωγείο ή να αναλαμβάνουν Α΄ ή Β΄ τάξη του δημοτικού, χωρίς να θεωρείται παράξενο κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, πολλοί είναι εκείνοι που είναι ιδιαίτερα καλοί με τα μικρά παιδάκια. Επειδή το παν είναι η προσέγγιση που θα έχεις με τα μικρά παιδιά, όχι το φύλο σου… Θα ήθελα να δω κι άλλες γυναίκες στο στρατό, στην αστυνομία, στην πυροσβεστική, σε “τεχνικά” επαγγέλματα, χωρίς να θεωρείται παράξενο, ή άξιο θαυμασμού, κάτι τέτοιο. Πολλές είναι οι γυναίκες εκείνες που τα καταφέρνουν περίφημα σε δήθεν “ανδρικά” περιβάλλοντα. Θα ήθελα να δω περισσότερες γυναίκες υπουργούς, βουλευτές, προέδρους, διευθυντές στα πλαίσια μιας πραγματικής ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα και όχι να θεωρείται (και από τους άντρες και από τις γυναίκες) πως “η θέση της γυναίκας είναι στο σπίτι, στην κουζίνα, με τα παιδιά” και πως “η θέση του άνδρα είναι έξω από το σπίτι, να δουλεύει, να φέρνει λεφτά, να κουβαλά, να προμηθεύει”… Θα ήθελα να δω αγόρια και άντρες που να κλαίνε, να αγκαλιάζουν, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, χωρίς κάτι τέτοιο να κατακρίνεται. Θα ήθελα να δω μπαμπάδες που να επιδιώκουν να ασχοληθούν με τα παιδιά τους, χωρίς κάτι τέτοιο να θεωρείται “ψύχωση”. Θα ήθελα να δω κορίτσια που να επιλέγουν να παίξουν με “αγορίστικα” παιχνίδια και να μην κατακρίνονται για την επιλογή τους. Θα ήθελα να μην επιβάλλεται το “ροζ για τα κορίτσια” και το “μπλε για τα αγόρια”. Θα ήθελα να δω ένα αγόρι που θα αποφασίσει να πάρει μια κούκλα αγκαλιά, να μην κατακριθεί γι’ αυτό. Στο κάτω κάτω, χρόνια μετά σαν γίνει μπαμπάς, δε θα πρέπει να κάνει το ίδιο και με το παιδί του;

 

Θα ήθελα να ζω σε μια κουλτούρα συμπερίληψης και όχι αποκλεισμού, μια κουλτούρα ισοτιμίας και όχι διάκρισης εναντίον του ενός ή του άλλου φύλου. Μπορείτε να μας βοηθήσετε να δημιουργήσουμε μια τέτοια κουλτούρα;

 

Cyprus Fatherhood Initiative